شب ناهماهنگ

اینکه من اینجا رو بعد این همه سال نگه داشتم...مقصودم نگه  داشتن یه وبلاگ نبوده...نگه داشتن عادتایی بوده که گاهی فراموش میشن...نگه داشتن خاطراته...روزایی که دوست داشتن بی بهانه بود...روزای مدرسه ...عشق های بچگی...خاطرات...اینکه اینجا هنوز هست...به خاطر اینه که گاهی برگردم و نگاه کنم و بگم وااااوووو....چه فرقی کردم؟!؟چرا همه جی عوض شده؟اینجا رو دوست دارم...شب ناهماهنگ دوست داشتنیم...دوستت دارم...